Skip to main content

Full text of "CURÆ POSTERIORES IN JUS ECCLESIASTICUM VICENSIUM"

See other formats


CURM POSTERIORES 

JUS ECCLESIASTICUM VICENSIUM 

PLACIDiE DISSENTIUM CENSUR^) 

SUBMITTIT 

JOHANNES FINNiEUS 

PARTES DEEENDENTIS OBEUNTE 
DOCTISSIMO et AMICISSIMO CONSOBRINO 

JONA JOJSIMO 

COLLEG. REG. ALUMNO. 



Die 2J} Decembr. 1762. h. a. m. /,. 

IN AUDITORIO, 




Hafnice, typis L. N, Svare, 



IMPRIMATUR 

J. C. KALL. 



PERILLUSTRI et GENEROSO 

DOMINO 

BOLLE WILHELMO 

LUXDORPHIO 

S. R, M. a CONSILIIS STATUS ET 

JUSTITIiE, 

LIBELLORUM SUPPLICUM MAGISTRO , 
IN SUPREMO JUSTlTIiE TRIBUNALI 

UT ET 

COLLEGIO CANCELLARI^, ASSESSORI, 
IN CANCELLARIA DANICA SECRETARIO, 

SOCIETATUM REGIARUM , 

SCIENTIIS, 

tJT ET 

LINGrViE et HISTORIiE DANICiE PROMOVENDIS, 

DEDITARUM MEMBRO &c. 

IPSI ERUDITIONIS LAUDE CLARISSIMO, 

LITERARUM et LITERATORUM OMNIUM 

FAUTORI , 

MEOQVE PATRONO BENIGNISSIMO 

HAS PAGELLAS 

SACRAS ESSE 

HUMILLIMECUPIT > 

A U C T R. 



r 



Lectori S. 

J\ nte duos abhinc annos , in lucem edidi 
*- Jus Ecclefiafticum Vicenfium , & pauca 

qvaedam illuftrationis ergo adnotavi. Hoc 
fpecimen diverfis defe£tibus laborare confi- 
teor 5 qvorum qvosdam ipfe recognovi, qvos- 
dam monftrarunt alii, & qvorum plures me 
adhuc Iatere credo , & inter monftratos mihi 
defe&us, erat & in annotationibus rara ad- 
modum documenta vaftae ut dicere folent le- 
ftionis. Tam meum in di&is annotationibus 

pag. 65. promiflum ^raeftare 3 qvam huic de- 

Fectui mederi propofueram, fi impedimenta 
eodem in loco citata non prohibuiflent ; Sed 
hac in re me antevertit Vir Praeclariffimus dc 
Eruditiifimus MAGNUS OLAVUS BERO- 
NIUS Philofoph. Magifter , in Notis Criticis in 
Jiis Ecclefiafikam Vicenfium y vulgo g|)rtftett* 
tettt SBtftetia di£mm , qvarum pars prima 
Upfaliae anno proxime prxterlapfo prodiit. 

A 3 Hicce 



Hicce Tra&atus , ut vaftae le&ionis <3c 
eruditionis documenta indubia prae fe fert 3 ita 
Authori Praxlar: fummas grates debeo ha- 
beoqve ; qvod non folum nominatum modo 
Jus E. V. cum mea verfione ck notis , iterum 
excudi curavit 5 fed & do&iffimis Suis anno- 
tationibus adje&is condecoravit. Sed cum 
qvaedam fphalmata a me commifla ejus ocu- 
los fugerint, ea qvotqvot poftea obfervavi, 
ut & qvarundam circa meas aniiotationes 
controverfiarum vindicationem hic fifto. Ne 
Clar. Dominus BERONIUS, fi qvid ei contra- 
rium afleruerim 3 xgre ferat, obnixe rogo, 

ego viciflim, veritatis ftudium, fupremam 

mihi regulam fore, 
poUiceor. 




§.I. 

nter adminicula , fcriptum qvoddam] dijudicandi , 
prcecipuum locum tenet anciqvitas; hac enim cognita, 
perfpicitur genius ftyliy indagatur facilius Author, fun- 
damentum ponitur interpretationis, & argumentis qvi- 
buscunqve ahis vis & certitudo qvxdam conciliatun 
Sed vix ac ne vix qvidem obvius eft cafus, in qvo apo- 
di&ica , ut in fcholis dicere amant , demonftratio in hi- 
ftoriis locum habeat, qvare ex pluribus rationibus fimul 
fumtis, elicienda eft conclufio probabiliflima. 

Hsec erat norma qvam in Prolegomenis ad Jus 
Ecclefiafticum Vicenfium feqvi conatus fum, & hoc 
etiam erat fundamentum §. 2* qvse antiqvitatem di£ti 
Juris ex etymologia adftruit. w 

Non eft qvod ftatuam duas tresve voces antiqvas, 
fcriptum qvoddam antiqvitatis convincere poffe, fed 
tota etymo ogia femper & ubiqve fibi fimilis, haudfper- 
nendum dat argumentum setatis libri cujusvis, cujus 
autem, brevitatis ergo, non nifi exemplum in difcurfu 
prcdiminari adduci poffe ratio fvadet, Tale exemplum 
funt voces, $ort)t, ©toCCtta & ®tit()fl/ qvas cit* adtuli. 

Aft has voces, utpote non oMbktas, fcopo fuo 
minus infervire putat Clar. Beronius, qvod an ita fe 
habeat , figillatim & paucis difpioiendum, 

$•11. 



8 * 

$. II. 

Vocem $0?toe non fatisantiqvamefleurgetCIai\ 
Beronius, cum eo in fenfu, qvem hic denotari vult, 
& qvem infra §. 6. evolvam , apud Odifridum in Evan- 
gel. & in Volufpa occurrat. 

Veruntamen ex Oudino&Trithemiopatet, Othfri- 
dum vixiife fee* 9. & Aiuhora»^carminis Volufpa ex 
plurimorum fententia efi^antiqviore»*. 

De voce <5t>CC(ta qvoad antiqvitatem nihil mex 
aflertioni contrarium attulit ; Sed qvod ad vocem ©fcitftci 
attinet, tum qvamvis inLegibus Ecclefiafticis recentio- 

ribus ex, gr. Arnae Epifcopi Skalholtenfis inveniatur, ta- 
menjin alio fenfu ibi occurrit, ut §. 10. plenius dedu- 

cam adeoqve hocce Clar. Beronii contra totam §♦ 2. Ju- 
ris E> V* dubium ex fe ipfo infringicur, 

In Prolegomenorum Juris Ecclefiaftici Vicen- 
fium §♦ 7.pag. 1 1. aflerui, mihi in Bibliotheca Almac hu- 
jus Univerfitatis melius exemplar exqvirere non licuifle, 
fed poftea per literas a Patruo meo amantiflimo & pluri- 
mum Reverendo, Domino Vigfuso Jon^eo Prapofito 
in fHytttffjlO vigilanciflimo, certior fa&us fum, illud 
ibidem efle inveniendum in qvarto fub num. 78* qvod 
hiceomagis gratus recenfeo, qvo minus ego ipfeexexpe- 
rientia de hoc ceftari poffum, (*) 
; Inter 

(*) Poftqvam hxc fcripta funt , fpeciali favove Patroni & Prarceptoris 
mei privati B. Mollmann Num. hunc afpicere concefluin eft, & illud ill- 
veni in membrana No, 7^ meo exemplari confentiens. 



Inter argumenta pro antiqvitate di£ti Juris Eccle- 
fiaftici §. 3, ailata, etiam referri poteft, qvod S. Sunne- 
fa pag. 50. dicatur qviefcere in Selio, cum ejus reliqvia; 
Bergas ruerint translatae Anno circiter 1 170, Adeoqve 
ante hoc tempus latum efle J. E. V. probabiliter conclu* 
ditur. conf. pag* 50» Not. 102* 

$(ltflr fcofom futa: pag. 12. not. 2. (Juris Ec- 
clefiuftici Vicenfium Edit. Havn. qvam fine rcftriftione 

poftmodum allegabo). Ad orientem nos vertamus ? vel 
qvod melius, & monente Clan Bekonio : verfus orien* 

temnos incurvare debemus. 

Hic in textu mendum eflefufpicaturlaudatusmodo 
Beronius, ut cfledeberet at llta aiiftV qvod orientem 
intueri denotac, atlftr enim pro baptifmo hoc Ioco intel- 
ligi non pofle, inde patet, qvod verbum at Uta, aut re- 
gac accufativum cum prapofitione a , & tunc afpicere 
vel confiderare fignificac, hinc alttamal IDatttSbtfla 

eap. ^.res confideratione digna^ aUCdativum, ubi 

acqviefcere in re aliqva denota t Jur. Eccl. Vicenf pag. 43. 
noc. 81. Sed neutrum horum hic locum habere poteft, 
nifi duplex mendum prafumatur , qvod nulk c#tero- 
qvin urgente neceflitate fieri neqvit. Praeterea auffr 
probaptifmo, rariffime vel vix qvidem occurrit, qvidS 
qvod verbum at aufa fcatnf , plerumqve de luftratione 
gentilium, non vero de baptifmo chriftianorum adhibc- 
ri confvevic; ratio in promtu eft, tam qvod multas vo- 
ces antiqvas, unde fcandalum timeri poterat, mutave- 

B rinc 



io' 4- 

rint feptentrionales vetercs , Religioneni chriftianam n> 
troducentes, cpnf. Eruditilf. qvondam Eyulfi Jonte 
comm. in voc,$terbau#3gartt)r in Arnefens^slaitbfte 
3Zi&ttetganQ pag. 631. not, 234. BvssjeiNocc. iri 
Schedas Arii Polyhift. de Islandia pag. 44. 46. qvnn 
qvod res diverfe, diverfis exprimi vocabalis debuerint; 

Clan Beronius etiam miftt antiqvorum pro antlia 
navhm ftimit, non obfervans, ejus ufum effe recentio- 
rem, ^ltftr autem fignificat I.) fentinam : (£>rettiS 

g<* pag. impr. 95. £(ietr ffofco aptr tub mjfturcn; 

puppe prope fentinam fteterunt. 2.) bauftum: ibid.pag.94» 

2l)etr ftofco t auftrt foa toctgrum fcoptt: aii<pot die$ 

noEtesqve bauferunt ; non vero ut vuk Clar. Beronius : 

prope fentinam fteterunt." hinc lH)ttlt attftr , fcCCfU atiftr, 

«fSafnar attftr jc. vid. ^onsboE ^tftttt- & ca P- 2 4* 

loc. cit. 

«Kufta fiorHor oc tfeimfttwnn pag. 12. Tem 

pla Sacerclotesqve colamus. Vox VOtiCl vel rCCfta pro 

co/<?r<? eft fatis nota & vulgaris , hinc defcendit; ©Ufcrcc* 
Ptnn f rctft t tunf tc i>: pius, cultura praci. Cl>n* 

l^etivettt: Cl)OrU cc l&ettls Cap. 2. <£f ftamt fatm 

<Ct ft)VCr oroftarfatCr: Si propter defeSfum culturce ncfcit. 

Qyod vox at Wfttf pro decimare adhibeacur, nu£ 
qvam inveni. nec illud vocabulum ri)tt£/ rof/ vel rattfr, 

vtanipulum^ cunmhim vel mergetcm (dan.9tCCgcr) denotans, 

a Clar, Beronio allatum probare poteft. Verbum inde 

defcen- 



defcendens eft at rCCtf i<l, Islandis hodie (tf fWtjfifl/ 

Ittm ftrttere. 

$. VI. 

£()ct fcal a $om fera: pag. 13. not. 6. Uk fa 

folitudinem eft portandus. Qyisqve interprcs, originale 
faum exemplar, nifi neceffitate coa&us deferere nonde- 
bet; multo minus id illi itamutare licet, ut fenfusminus 
commodus, aut folaxismus inde gignatur. 

H#c eft caufa , cur Clan Beronii explicationi, 
"Me l ad necem\fereudus eft" affentire non poffim, nam 
1.) verbum at fera,. accufativum loci velrei cum prae- 
pofitionea/ fed dativum perfonse regit , qvi pofterior (I 
hic intelligeretur, lex nimis poetica, & fimul mendofa 
fupponeretur. conf ; num. 3. 2-) Prsepofitio a ad lo- 
cum, femper regit accufativum. 3*) Dativus $orto£ 
pro eft inauditus. 4.) PofitaCIar. BERONiiemen- 

datione. fenfus foret, ille eft vita donandus, qvod tex- 
tui & fenfui eft contrarium, nam §m vitam denotare> 
ftatim monftrabo. 5.) Duo vocabula fenfus contrarii, 
haud facile funt seqvivoca , prafertim fi relationem pri- 
vati vam inter fe habeant,' ex. f gr. cacus & vifu gaudens, 
mors & yita, Qvid? qvod Clar. Beronius concedit vo- 
cem ftiQK denotare vitatn & vim vitalem. tLJ^fcbrtt 
{yVtfbU ©♦ cap. 9. pag. 71. & 1 88- Edit. Holana^ 

Stfwft: fct cc $tora $tevtrf 
$(dn£ ftncnfcr titta s : 

illic qvatuor belligerantes vitam amittere fecL 18 

@tf£tapag, 139^ n < 



r 



12 «Mfc 4- fc£* 

vitczita confulamus. Exempla qvibuscontrariumprobat 
Clar. Beronius, minus apta vel faltem dubia adhuc 
fiint: DuoexemplaexOthfridi Evang. allata, melius per 
vitam qvammortem transferuntur. LocusexlQolufprt 
Stroph. 39» apertk vitam denotat, nam $ziQ? morurfis^ 
morti vicinus vel deftinatas vivus adhuc eft & vim viralem 
gier in fe habet, imo interdum fblito majorem, Lo- 
cus ex fytbfttCt pag. 301. ab ipfb Clar. Beronio per 

vitam CXplicatur, veluti $fetTat>, infidia firu&ce vita> ali- 

cujus in Sturl S. & alibi paffim occurrit. 6.) Etymolo- 
gia vocum a ftiet defcendentium, etiam fecundum ipfum 
Clar. Beronium, contrariumejus fententia? demonftrat. 
7.) Defcriptio loci $0t\)t hic obvia etiam meam explica- 
tionem adftruit, & 80 demum $innb$Qa ^(imma 
&aQCt cap. 2* docet moris fuiffe, mfantes exponeudos 
in defertum deportare locum. Adeoqve hsec Ciar. 
Beronii emendatio textus, nullo ftabili fundamento ni- 
titur. Si vero aliqva emendatio locum haberet, tum 

vel efTet af $0K))i ftfM, de via portare, vel (1 §tart)C ftfM, 

procul deportare^ qvx omnia ad conje£tums redeunt; ac 
phrafis forfan, at fet*a (l ^OVttC, denotat totum aftum 
expofitionis infantum , certis ceremoniis adftri£fcum> 
qvas legislator, utpote tunc cuiqyenotas, omifit. 

§. VII. 

Stofrfl pag. 13. Zrjgw* eft fenlus proprius, fed 
circumftantiis convenit, ut ab eo h. 1. recedatur, mo- 
nente,ut gratus agnofco, CL Beronio, ita ut at XfSiva, 

pro- 



■ 



proprie conftringere , hic lapidibus obruere , denotet, Prse- 

ter allata a Clar. Beronio exempla, notari poteft §intt? 
bOG4 3&Cttnma ©♦ cap, 2. de laceademmateriaagens, 
unde ^ittttbOgttS appellatus eft Uffcarfottr five Catus 

SpeliZorum. 

Ratio hujus Iegis videtur fuifle fbllicita veterum 
circa fepulruram mortuorum cura, nam i\ qvis vel ca- 
pitis damnatum occideret, & cadaver aut non, aut in 
loco illegitimo {epelierit, mul&a, imo qvandoqve morte 

puniebatur. vid. 2fntefe»s 3slaitbfle IxClttWQanQ 

pag. 617. (&ii\a ©ttHJf cap, 34. pag. impr, 

178- 

§. VIIL 

©rftf)fonor: pag. 17. not \%>mulieres domefti 

ca\ operaria. ©rftl) eft domicilium operarii; i&KQtt* 

<Ef mat&r ftfcfr ttf mft()fumars oc fer t&a t gritbocwrtlJr 
Ijan t()ar tl)tnafaftr cf 6au focftr gaggrtt& r oc er t^at rct 
at ftcfna fjanom at t()tri betmtff.o: / ufyve ad ?ne- 

diam aftatem pifcaturce operam dederit , £f poftea operam fuam 
nlicUi locat 9 tum ibi forum ejits cft competens , ubi domicilium 
legitimiim (tOggrftf)) ^rt, £^ W eodem domici/io(fy?\\X\\\\) 
dicam eifcribcre legitimum eft. Et rurfus : ^3rCCflat fCOfO 

fter bafa grttt) at atta \ricom ©umartf: 0: Sacerdotes de- 

hent habere domicilium (Qtftl)) ante qvam oSio bebdomades de 
ceftate tantam remanent. colL d)P+ ttft* C^OrU OC 

tils cap. m. 10. al 9. preftar cigu at tafa fter Stogljet* 

me(e K. SacerdoUs debent habere domicilium. ©rtft) 
domicilimn defcendit a flVltfe /mw publica COIlf. 3ftrttfjpfrtf t 

£Tfattttt>elg<; cap. 10. ^oitebtf* tHatttt^. cap« 19. 

B 3 Ex 



14 <M& * 

Exhis patetvocera gvitfjfotta denotare operariam, fed 
duo exempla omni exceptione majora adducam: prius 
eft in (5uttiQ ®+ cap. 80. pag. 148. <$$ a(ctt) SDlor* 

gmt, fto&u ()etmametm upp, fomo ^onov tucev t ©to* 
funa, pav onnttv 33ont>ai)otter, cnn enttttv (jrWotta 

0; tempore matutino vergente, furrexerunt domcftici (f)Ctilta* 
IttCntt) fiulieres duce triclinium intrarunt , qvarum a/tera 
trat filia Co/oni, a/tera operaria (<jrttf)£otta). Pofterius 

in Cborgnms ptuba £3* cap, 7. pag.impr. 2o. ( 2Seu* 
fcur fjeimaf ona dov Plb tiwtta , gefagnv ()itn til ®t>efn* 
tyerfcevcjes D(afav, ftenimv fjun £f>« fJlott upp cc £ (ccfceft. 
©efafluv [)ttn tir (Battmaftofu ftnnav oc fetuv t()av svtt() 
f ottutta mtmv a paUtntt. ♦ Hoc fentit domeftka (fccima* 

fona) & ad cuhiculum Olufce (her&) properaty bcec vero ce/e- 
riter furgit P veftes induit > poftea gynceceiwi intrat , ac i/lam 
domefticam ((}r(f()fonUtta) in tabulato col/ocat< conf. jyat* 

t>a£ OCi^OlttWet: cap. 38. & alibipaflim, Hinccon- 
tra tot & tam clara antiqvitatis exempla Celeb. Hador- 
phii fententia a Clar. Beronio allegata nihil valet* 

§. IX. 

©PCCtfa pag. 21. not. 27- * n fitdore proprio mor- 
tmtm, ©PCttC Subftantivum mafculinum eft fudor, & 
improprie fangvis. velut SKeQU, §0$, g(ot>, £otftlV, 0; 
pluvia, catarra&es, flumen, rivus &c. fi hee vocespro- 
pius determinantun Sed ©toctt Subft. fceminini gene- 

ris eft co/jors vel multitudo hominwi ex. gr. ©PCtt ftii t.fof* 
luttt ©CCt cohors cecidit in ceftuofo mari. Hinc immortalis 

Poeta noftras Thordus de Striuge ita ; 

©PCttett 



<5fcettcn tuoD f effa ot> 
HubafloD t()ar Jjsecfon ftot). o { 

<u&orx (©Mttffl) ^//7^/7f/7/^w'^«f(Flumenvulnerum) 

w/^zv /7</ ta/w yadavit , (illic) '«&r exercitus fieterat. conf. 
§. feqv. ■ 

<S\ntftfl pag. 21. not. 2% per fugillationem mor- 
tuim> Re£te monet Clar. BERONius<Stnfl)rt vel ©DtfcDa 
ex mente Gudmundi Andrese denotare ivflammatum vel 
fuffocatum. ncc ego rationibus fat gravibus fuffulciof , ut 
Ejus (ententiam,authoritace Celeb.&Summi fuotempore 
AntiqvariiB.Arn^MagnaiiinVerfioneJurisEcclef Arnrc 
Epifcopi Skalholtenfis, confirmatami infringere coner. 
Scd probe notandum eft, in citato Jure, vk\\2z in eo 
qvod Thorlaci & Ketilli vocatur, omnemorticinum ap- 
pellari ©ttifcfca, adeoqve rite per fuffocatum explicari. 
Sed cum jus Eccl. Vicenf. duas fpecies morticinorum 
tSucifa & ©bttba enumeret, txxm unicuiqve patet vo- 
cern (Sfoftfja in alio ibidem fenfu fumi, qvam a laudatis 
Magnxo & Andrese. Sed fateor me harum vocum ob- 
foletarum fenfilm non fatis pcrfpicere, unde omnia ad 
conje&uras redeunt. Forfan etiam denotat ex morbo 
impetuofb morticinum, nam Svithe in Periplo Otheri 
pag< 12. 20.&C. eft admodum&<&Mttte&a3acap.%6. 
pag. 152» <&Va£tflftt( funt magna opera. conf. fycx* 

oc ^olmvcvta 'cap. i6.;pag. 93- ^ctms^ 

frttigta in vita Magni Nudipedis cap. l6. & fiaqvini 

Herdabreidi cap, 8- Alius forfan ex AStor. 1 5. 20. 29. 



16 + ©j^ 

vel ex Jure Pontificiorum Canonico hanc vocem accura- 
tius determinaverit. 

43ann cr fcfr t&rfar mcrJrfer pag. 21. pro 

propria dahit culpa mulElam marcarum triUm, Xres funt 

propter qvas ita lego, rationes: i.) Stgln hicadhitaS' 
ex ufu abbteviandi ita legi folet. 2.) Marcae srgenti 
tempore RegisMagni Erlingii demum fuere introdii£hr, 
vid. fycim&ftinQla in Ejusd. vita cap. 16. 3.) Nuf 
qvam in hoc Jure exemplum eft marcx argenti £ pon- 
deratae* Obje&io fumta ex aliis juribus in qvibus S' S: 
vel S. ©i)lfuv£ (argenti) denotat, non vakt, nifihuic 
fint coae vq , Vel illo antiqviora. 

<£r SDottcr J^antf aflceti fu er <£c£fa cr pag. 21. 

HOt. 30. Si Fi/ia ejus , vidua in hoc deliqverit. Hic non 

video neceflitatem qvse mutationem fvaderet, vid. fupra 
§♦ 6* ^fct, proprie denotat /ef/um, & in fpecie vile 
iettiftemium (fcvtttis cap. 37. pag* 144. Qyod 
$(Ct communionem bonorum denotet, ex locis a Clar. Be- 

ronio allatis non video, prafercim cum in uno eorum 
gleto: domicilium & ^ccUftfoo: communio bonorum 
diftingvantur. Qyod autem $kt ' domicilium > non vero 

communionem bonorum fignificet, probat^JOttSboik *CI)*b+ 
cap. 2. ubi ruftici jubentur fiftere reum a §(Ct <St)fTo* 
UUUUtf/ 0; indomici/io Judicis territorialis. 

Ratio 




Ratio & contextus legis in Jnn EccL Vic. Cap* 
eriatn meam explicationem admittere videtur , nam 
qvamvis filius duodeviginti annos natus, & filia vidua, 
o: fui juris , peccaverint, tum fpeciali mulSta luere de- 
bent, cum prsefumatur eos amplius non effe in commu- 
nione bonorum* E contra hofpites qvi nullo alio cibo 
fuftentari poffuntqvam qvem promit colonus ho^pitator, 
immunes funt* Et cur inqvam uxor in mul£ta mariti 
includitur, nifi qvia funt in communione bonorum? 
Verbum at flcctffatfl huc non pertinet. 

$. XIII. 

$«tt)« SBonM jjefle etfle faa marcja: pag. 2K 

Si qvis herus bofpitibus , tamen non adeo multis cibum ap- 

ponit* Ex Clar. Beronii fentcntia: Si qvis herus hofpiti- 

bus^ qvotqvot vel fuerint \ cibiun apponit. Utramqve in 

medio relinqv.o, nam priori propria verborum conftru- 

diiOj pofteriori plenior fenfus patrocinari videntur. 

$. XIV. v : 

SMfcopS armatbu pag. 22. not. 32. Qveftor 

Epifcopi. Re£te monet Clar. Beronius ar effe annonam 
& avinatfU* VrcefeBum annona denotare poffe. Hsec qvo- 
qve dcrivatio , eft, qvam vidi, unica, a Verelio, Loc- 
cenio , Gudmundo Andrese & Bidrno de Skardfea, al- 
lata, Hxc fuit canfa, qvod hanc derivationem loc* 
excit* brevitatis fe&ator, omiferam \ prafertim cum hses 
commoda caiteroqvin origo,officia Procuratorum epifco- 
palium non exhauriat. vid.2lnteff3eUnbf|:^ 7kGtt<K* 

S<W0pag.43- 54°* 

C Sed 



Sed ut ordine rite procedam , tum or I.) Denotat 

annum Sched. Arii Cap* 4. 2.) Annonam. at WotO ttt 
(ft$ pro fuccejfu annona facrificia ojferre, & indc artttatt)? 

Prafe&us annonre-, armatl)r fyrer Sbtt?: villicas. 3.) 

Genium hinc at 4 0r / cacodamones , Cl>Vt|^ettbO»lt5 

cap. 2. at ©tlia ftofc ©tetrn fa er tt>ctr grcntbur fjof m 
Wotat, oc fallofco r tf)or i tma artnann ftntt o: *»prad.io 

Gilid erat lapis cui ifta familia facrificia obtulerat , itli ge- 
ijium fuum tutelarem inhabitare ajjeruerunt. HiilC etiam 
deducendum effe credo , at arno / apprecari f. interpella- 

re pro aliqvo , & ex hac fignificatione forfitan defcendit 
Ortttatbr Procurator 3 qvales fuere apud Romanos, Procura- 
tores Caeferis, & h, 1. Procuratores Epifcopi. 4.) Remum. 
5.) Cafus qvosdam obliqvos ab aamnis. con£ Buflxi Si- 
cilim. ad Lexic. in Sched. Arii pag. 8. 6.) Principium 
vid. Jon. Gam de anno Solar, p. 105. unde etiam adver- 
bium Ot qvod mane denotat. jtOfotfeittWJ 

5ttantu tt)at Ofctn 
<£r t arfcaga 

SMeiUmm blofci foman. o: 

Meminiftin Odine cum antiqvitus fangvinem commifcuimus. 
Hinc comparativus attyantea, prius. 7.) Atomum fola- 

rem* His addo ar & arett Jur. Eccl. Vic. pag. 22. not v 

32. ignemfanttum, focum^ item clomicilium^ qvia hocigne,. 

domicilia pofleffiones &c, fan&itate (externa) donatae 
fnnt. cont S.attbttama £3- part. 5. cap. 1. TDiQCt 

<$lum* <3* cap. 26. <$>ulatt>* £ fcHagtt* 2^oitgs 

&<U1v'8l« 25. & inde etiam domicilia { poftea nomen 
fomca efle credibiJe efh 

r Sed 



4- 19 

Sed cum Cl. Beronio hxc vox nunqvam obvene- 

rit, feqvenda noaninafTe fufficiat: ar SStCUltM ignis gla~ 
diovum i. aurum in (gtflfl 0ttt:8f* @. (EUtMr fokjttttt 
f arnt i^crr^rrtC cap. 15, ainigm. 16. ignis in foco 

abfconditus. 2()dr tOCQ C(It> af flVili : @tWU Qtfgtf 

ignes de foco dcfumferunt. arntl)dla: (£>V<XQ* fapis pvx fi> 

ribus collocari folitus, Sfjcimo artnctl&ar at le* 
flont (gnUti>* it tTlagtt &ons&foc. cit. Tres jkni 

igtiei domcfiici lcgihus inftituti , ubi in duobus primis 

exemplis anii non poteft non effe ablati vus, & induobus 
poftremis Genitivus fingularis a nominativo arttttt* 

% XV, 

Tantummodo Patris mei amantiflimi, duocir- 
ca Jus EccL Vicenfium monita, angufti differtationis 
termini & propofitum addere permittunt Prius con- 
cernit vocem upfarfctopa pag. 36. not. 66* cujus a me 
ibiderrt datam explicationem, veram qvidem etfe affir- 
mat, fed ex ufu ioqvendi in territoriis Skaptafellenfi & 
Rangaenfi adhuc vigente, fenfum vocis, «pfa (non Upft) 
propius determinat per tignum , trabium proceres con- 

jungentem (Isl. ©tlfrt)- 

Pofterius eft circa vocem Dlaftfttiefia pag. 51. not. 
103. Verba Ejus haec fuqt: "Utrumqve S. Olai feftum 
"eft in memoriam Olai Sanfti^ prius die 29 Julii qvo 
"obiit, pofterius die exhumationis ejusd. }Id. Aug. vid* 

M Ejus vitam cap. . 188-192- Sed Olaus 
"Trygovinus cecidit 5. id. Sept. vid* 
"Ejus vit. part, 2. cap. 9o/ > 

Mcr?h 



JMcmhrana fub ttum. 78* 8» citata fcqvcntes variantes 

leEHones notatu dignas ad manum dat, nam loca^ ubi men« 
dofior eft qvam MS. editum , £f unius litercz congcneris 

pro altcra fubftitittionem y ajfcrre 

fuperfedeo. 

Pag* 21. Wni j\.pro hvarke /^^- hvatke. 

27. - i3./^markum addit : Enefhann etr kiot 

a imbrudagum , feckr thrimu 
37* - haulzlego addit: bdti. * 

38. - 2l.pro the S. Kyrkio. 
40. - 1. Kyrkio addit: En ef mennbera barn 

til hogendakyrkio. 
46. - 9. addit: ef their fktia nithr at Forbodi 
preft. En. 

52. - 3. poft thm addit: laupa- 

53. - 9. promzN lcgit: man. 

56. - ll*poft$r addit: mathr. 

Qvce ih nott. adj. E. V. Jl. 75. & I09. emeth 
davi , illa etiam ita reftituta fiftit , fuper V. 
pag.^2. not. 58. fcriptum eft tvinni eadcm manu } 

ac ipfa Membrana* 



I 



I